Spisateljica i aktivistkinja
27. jun 1880. – 1. jun 1968.

Postoje ljudi čiji život izgleda kao nemoguća priča. Helen Keler jedna je od njih.

Rođena 27. juna 1880. godine u američkoj saveznoj državi Alabama kao potpuno zdrava djevojčica, Helen je sa samo 19 mjeseci oboljela od teške bolesti. Ljekari tog vremena nisu bili sigurni o kojoj bolesti je riječ, dok današnji istoričari medicine najčešće navode meningitis ili šarlah. Posljedice bolesti trajno su joj oduzele vid i sluh.

Za dijete u 19. vijeku to je gotovo značilo život u potpunoj izolaciji.

Bez mogućnosti da vidi, čuje ili govori, Helen nije mogla normalno komunicirati sa okolinom. Kako su godine prolazile, rasla je i njena frustracija. Članovi porodice opisivali su je kao izuzetno inteligentnu djevojčicu zarobljenu u svijetu bez jezika.

Učiteljica koja je promijenila istoriju

Sve se promijenilo 1887. godine.

Kada je Helen imala sedam godina, u njen život došla je En Salivan, mlada učiteljica iz Perkinsove škole za slijepe u Bostonu.

Salivan je vjerovala da djevojčica može učiti i komunicirati. Počela je da joj slovka riječi pomoću znakova koje je ispisivala po Heleninom dlanu.

U početku bez uspjeha.

Potom se dogodio trenutak koji će ostati upamćen kao jedan od najznačajnijih u istoriji obrazovanja. Dok je En Salivan puštala vodu iz pumpe preko Helenine ruke, drugom joj je na dlanu ispisivala riječ „water“ (voda).

Iznenada je Helen shvatila da znakovi koje osjeća predstavljaju stvarne pojmove i predmete.

Kasnije je taj trenutak opisala kao „rođendan svoje duše“.

Prva gluvoslijepa osoba sa fakultetskom diplomom

Nakon tog otkrića njen napredak bio je izuzetan.

Naučila je da čita Brajevo pismo, piše, koristi posebne metode govora i komunicira sa ljudima putem dodira. En Salivan ostala je uz nju decenijama kao učiteljica, prevodilac i najbliži saradnik.

Godine 1904. Helen Keler završila je Radklif koledž, ženski koledž povezan sa Univerzitetom Harvard, postavši prva gluvoslijepa osoba u Sjedinjenim Američkim Državama koja je stekla fakultetsku diplomu. Taj uspjeh odjeknuo je širom svijeta.

Njena autobiografija „The Story of My Life“ (Priča o mom životu) ubrzo je postala svjetski bestseler i učinila je jednom od najpoznatijih žena svog vremena.

Bila je mnogo više od inspirativne priče

Danas se Helen Keler često predstavlja kao simbol ljudske upornosti, ali njen život bio je mnogo složeniji.

Bila je politički aktivna i zalagala se za pravo glasa žena, radnička prava, socijalne reforme i pacifizam. Pridružila se Socijalističkoj partiji Amerike, a 1920. godine učestvovala je u osnivanju Američke unije za građanske slobode (ACLU), koja je i danas jedna od najuticajnijih organizacija za zaštitu građanskih prava u Sjedinjenim Američkim Državama.

Zbog svojih političkih stavova često je izazivala polemike. Mnogi su se divili njenoj životnoj priči, ali su bili mnogo manje spremni da prihvate njene političke poruke.

Putovala svijetom i susretala predsjednike

Tokom života posjetila je više od 40 država i upoznala gotovo sve američke predsjednike svog vremena – od Grovera Klivlenda do Lindona Džonsona.

Bila je prijatelj brojnih poznatih ličnosti, među kojima su pronalazač Aleksander Grejam Bel, književnik Mark Tven i glumac Čarli Čaplin.

Mark Tven jednom je izjavio da je Helen Keler „najizuzetnija žena svog vremena poslije Jovanke Orleanke“.

Njena životna priča inspirisala je brojne knjige, pozorišne predstave i filmove, a posebno je poznat film „The Miracle Worker“, koji prikazuje odnos između Helen Keler i En Salivan.

Žena koja je promijenila pogled na invaliditet

Helen Keler preminula je u snu 1. juna 1968. godine, u 87. godini života.

Do tada je već decenijama bila svjetski simbol borbe za prava osoba sa invaliditetom i jedna od najpoznatijih aktivistkinja na svijetu.

Njeno najveće nasljeđe nije samo činjenica da je, uprkos gotovo potpunoj izolaciji, naučila da komunicira, već i to što je promijenila način na koji društvo posmatra osobe sa invaliditetom.

U vremenu kada su mnogi vjerovali da ljudi sa teškim invaliditetom ne mogu voditi samostalan i ispunjen život, Helen Keler dokazala je upravo suprotno.

Izvor: index.hr