Tokom opsade Fredrikstena u novembru 1718. godine projektil je pogodio kralja Karla XII od Švedske. Moćni vladar i jedan od najcjenjenijih vojskovođa svog doba pao je kao pokošen, a pitanje ko ga je ubio – neprijatelj ili neko od njegovih saboraca – jedna je od najvećih istorijskih misterija Evrope.
U novoj studiji, objavljenoj u OrtogOnLineMag #13, predstavljena je dosad nezabilježena digitalna bioarheološka i forenzička analiza Karla XII od Švedske.
„Koristeći tehnologije otvorenog koda, konkretno ekosistem OrtogOnBlender, istraživanje je izvršilo forenzičku aproksimaciju lica monarha i 3D rekonstrukciju putanje fatalnog projektila. U odsustvu direktnog 3D skeniranja lobanje, skeletna struktura je rekonstruisana putem anatomske deformacije, unakrsnim upoređivanjem metričkih podataka sa fotografija i radiografija snimljenih tokom ekshumacije 1917. godine. Rezultati su precizno potvrdili istorijske podatke sa poslednje obdukcije, potvrđujući gotovo pravolinijsku i horizontalnu prostrjelnu putanju, sa ulazom kroz lijevu sljepoočnu regiju i izlazom kroz desnu“; navodi se u studiji, čiji je glavni autor Cicero Moraes, brazilski forenzički 3D umjetnik.
Kako se dodaje, studija je „primijenila kefalometrijsku analizu prema USP standardu, otkrivajući kliničko stanje maksilarne retrognatije udružene sa mandibularnom prognatijom, što objašnjava isturenu fizionomiju donje usne primijećenu na portretima i posmrtnoj maski“.
„Osim lica, modelovane su strukture mozga i vaskularnog sistema, što je omogućilo identifikaciju povređenih encefaličnih (moždanih) područja. Na kraju, integracija šešira sa tri roga u digitalni model pokazala je tačnu geometrijsku podudarnost sa balističkom putanjom, popunjavajući praznine u prethodnim studijama i učvršćujući efikasnu metodologiju za analizu složenih istorijskih slučajeva“, navodi se u studiji.
Nakon smrti Karla XII izvedene su tri autopsije – jedna 1746, pa druga 1859. i treća 1917. Rezultati su 1859. naveli da je rana na glavi bila fatalna i da je projektil iz vatrenog oružja izazvao smrt u trenutku. Autopsija iz 1917. koristila je moderne tehnologije poput fotografija i radiografije. Svi ti podaci korišćeni su za facijalnu aproksimaciju.
„Finalna slika dobijena procesom aproksimacije lica sadrži objektivne elemente izvedene iz lobanje i istorijskih podataka, uz subjektivne komponente sa portreta, što je čini jedinom na kojoj je urađena minimalna dorada putem vještačke inteligencije. Težište ovog rada je prvenstveno na korišćenju finalne biste za analizu putanje projektila; ipak, metodološki standard je slijedio istu tehničku rigoroznost koja se primjenjuje na istorijska lica u umjetničkom kontekstu i na lica žrtava zločina u forenzičkom okviru“, navodi se u studiji.
Izvor: telegraf.rs
