Najstarija italijanska mljekarska kompanija obezbijedila je kredit koristeći kao zalog sir koji još sazrijeva u njenim skladištima, iskoristivši nedavne izmjene zakona kojima država nastoji da prehrambenim i vinskim proizvođačima olakša pristup finansiranju.
Porodična kompanija Brazzale, osnovana još 1784. godine, prikupila je 10 miliona evra od italijanske državne razvojne banke Cassa Depositi e Prestiti i Cherry Bank, koristeći kao osnov za finansiranje proizvode koji se još nalaze u procesu sazrijevanja, naveli su izvori upoznati sa transakcijom, piše Bloomberg.
Italijanski proizvođači sira odavno koriste zalihe kao sredstvo za obezbjeđivanje kredita. Mljekare već decenijama odlažu kolutove parmezana u trezore banke Credito Emiliano, čime dobijaju pristup finansiranju koje im omogućava da plate proizvođače mlijeka i pokriju ostale troškove dok sir ne bude spreman za prodaju.
Međutim, transakcija kompanije Brazzale prva je u kojoj finansijeri preuzimaju kontrolu nad zalihama, a ne samo pravo zaloga nad njima.
Takav aranžman omogućen je izmjenama italijanskog zakona o sekjuritizaciji, koji sada dozvoljava kompanijama da obezbijede finansiranje na osnovu neregistrovane imovine, uključujući prehrambene proizvode, sirovine i industrijske proizvode. Ranije su ovakve transakcije uglavnom bile ograničene na imovinu poput nekretnina i finansijskih potraživanja.
Novi zakonski okvir omogućava kompanijama da „isključe ovu imovinu iz svojih bilansa i oslobode likvidnost vezanu za zalihe“, bez čekanja da proizvodi budu prodati, izjavio je Pjetro Belone (Pietro Bellone), partner u advokatskoj kancelariji A&O Shearman u Milanu.
„Zakon sada izričito priznaje buduća potraživanja, osnovnu imovinu i povezana prava, prerađene proizvode i zamjensku imovinu kao sredstva koja mogu biti izdvojena ili namijenjena otplati transakcije sekjuritizacije“, rekla je Analiza Dentoni-Lita, partner u advokatskoj kancelariji Hogan Lovells Cadwalader u Rimu.
U slučaju kompanije Brazzale, posebno osnovano društvo Magazzino Italia otkupljivaće sir koji sazrijeva, dok će on i dalje ostati u skladištima proizvođača. Transakcija je organizovana kao revolving kreditna linija, čime se kompaniji obezbjeđuje stalan izvor obrtnog kapitala tokom procesa sazrijevanja i prodaje sira.
Za proizvođače čiji proizvodi zahtijevaju višemjesečno ili višegodišnje sazrijevanje – od parmezana i suhomesnatih proizvoda do vina – ove reforme mogle bi otvoriti potpuno novi izvor finansiranja, pretvarajući skladišne zalihe u kolateral za kredite.
“Fondovima privatnog kreditiranja biće lakše da odobravaju zajmove obezbijeđene zalihama“, ocijenio je Belone.
(B92)
